Welke feeder kies je het best voor je tuinvogels?

Dit is een heel eenvoudige feeder: een plat oppervlak dat je ophangt, op een paal bevestigt of gewoon op de grond zet. Te basic? Neen, hoor: de uitnodigende vorm trekt veel (grotere) vogels aan, zoals duiven, merels en zelfs Vlaamse gaaien. Op een voedertafel kun je alles kwijt: zaadjes, fruit, noten, meelwormen, noem maar op.

Dispensers hebben een voorraadkamertje gevuld met zaad dat gestaag naar beneden zakt naargelang de tuinvogels ervan eten. De vogels kunnen op een richel of een rooster zitten, terwijl ze aan dit voerhuisje eten. Het voordeel van deze feeder is dat het zaad fris en droog blijft, en dat je er een verscheidenheid aan zaadjes in kwijt kunt. Ze zijn wel moeilijk schoon te maken.

Net als een voederplank, kun je ook een voedersilo ergens op een hoogte hangen of plaatsen. Maar terwijl een voederplank een veelheid van tuinvogels aantrekt, zijn silo's meer op kleinere vogels gericht. Vooral op mezen, die gewoonlijk in bomen en niet op de grond eten. Je vult dit type voerhuisje het best met kleinere zaadjes: grote zaden kunnen de feeder blokkeren.

In de winter kan wat extra vet het leven van tuinvogels een pak makkelijker maken. Er bestaan kant-en-klare vetbollen die je gewoon in een meegeleverd netje ophangt, of je plaatst het vet in een stevige metalen houder. Met een vetbol in de tuin krijg je mogelijk een specht op bezoek.

Raamvoederbakjes, die je met zuignappen aan je venster bevestigt, zijn ideaal als je geen tuin of balkon hebt. Aangezien deze feeder doorzichtig is, kun je de bezoekers - meesjes, vinken en soms ook mussen - van heel dichtbij bekijken.

Tot slot nog dit. Als het zaad in een voerhuisje nat of vies wordt, kan het ontkiemen of beschimmelen en vormt het een broeihaard voor bacteriën. Niet alleen zullen de tuinvogels hun eten dan elders zoeken, ze kunnen er ook ziek van worden. Elke feeder, van een voederplank tot een raamvoederbakje, moet je dus regelmatig schoonmaken.